Pissourin front small.jpg
Πισσούριν // Pissourin
1. Τιριτίχτας // Tiritichtas
2. Πούλια // Poulia
3. Καλικάντζαροι // Kalikandjari
4. Κουκκουφκιάος // Koukkoufkiaos
5. Πισσούριν // Pissourin
6. Θάματα // Thamata
7. Αλαβροστοισειώτης // Alavrostishiotis
8. Νυχτοπάππαρος // Nichtopapparos
9. Αστραχάν // Astrahan
 
 

Τιριτίχτας

 

Μουσική: Αντώνης Αντωνίου

Στίχοι: Γιώργος Βλάμης

 

Κρώστου λλίον της νύχτας που γεννά

Χάραμαν του φου τζ̆οιλιοπονεί

Κάτι κατσ̆αρίζει τζ̆αι περνά

Φέρνει το αέριν μιαν φωνήν

 

«Πνάζε νάκκον άμαν κουραστείς

Άκου τα πουλιά που τζ̆ελαδούν

Φάε, μα ’ννεν ανάγκη να πρηστείς

Άρκοντες εν τζ̆είνοι που διούν

 

Σύντυσ̆ε άμαν έσ̆εις τι να πεις

Ούσσου τζ̆ιόλας λλίον, κάμε κράτει

Πόννα ππέσεις για να τζ̆οιμηθείς

Άησ’ τον καϊλέν που κατωθκιόν που το κρεβάτιν

 

Θώρηννε τζ̆αι πίσω τζ̆αι μπροστά

Πάτηννε τα πόθκια σου στην γην

Νώσε την, γυρίζει, ακροβατά

Μες των αστερκών την μουσικήν

 

Άνου, άμαν θέλεις να σταθείς

Σούστου, άμαν θέλεις να χορέψεις

Κάτσε, άμαν έννα ποσταθείς

Έβρε, άμαν θέλεις να γυρέψεις

 

Γέλα της νοσ̆σ̆ιάς πόννα φανεί

Μπαίννει φως, αν έβρει σ̆σ̆ισμαθκιάν

Τσάκκισ’ το ρολόιν τζ̆αι κανεί

Μέτρα τα λεπτά με την καρκιάν»

 

Ππέφτει βίρρα η παραντζ̆ελιά,

ποιος παραλαλεί, ποιος διατάσσει;

Άραες εν σοφός με τα γυαλιά,

για κάναν στοισ̆ειόν  που κάμνει χάζιν;

Τίνος ένι, μίλα καθαρά

εν πλάσματου μέρας, για της νύχτας;

Ζ̆ει μες τα βουνά ή μες τα νερά;

Άτζ̆απις σου εν ο Τιριτίχτας;

Πούλια

 

Στίχοι και μουσική: Αντώνης Αντωνίου

 

Άφκει η πούλια, πέμπει σινιάλον

στο μαξιλάριν του νου το πλάνον

να με ζαλίσει, να με τζ̆οιμήσει

στην μαύρην τρύπαν να με ρουφήσει

 

Ξυπνούν τα δαχτύλια τζ̆αι παίζουσιν πιάνον

μες σ’ απροσγείωτον αεροπλάνον

λικνίζουν τα πόθκια, χορεύκουν σάμπες

κότσ̆ινoν ρεύμαν τζ̆αι σπάζουσιν λάμπες

 

Η μνήμη παλλίροια βουρά την σελήνην

πετούσιν τζ̆αι φεύκουν μεσούρανα σμήνη

η άμπωτη μπάζει, κουντώ τρικυμίες

σ’ υπόγειες μπαίννω τζ̆’ υγρές γαλαρίες

 

Ππέφτουν κολόνες, μπαίννω που κάτω

βαστά η κκελλέ μου του κόσμου το πιάτον

σύρματα κόφκουνται τζ̆αι δεν γειώννουν

σπίθες τα μμάθκια τζ̆αι τα πιντώννουν

 

Το φως τρεμοπαίζει μου την βλεφαρίδαν

σ’ έναν περβόλιν μ’ αστέρκα που είδα

ωχ, ξημερώννει, πλευρόν θα γυρίσω

μες την αστροσκόνην ήλιους να δύσω

Tiritíchtas

 

Music: Antonis Antoniou

Lyrics: Giorgos Vlamis

 

Just listen to the night giving birth

At the crack of dawn it’s in labour 

Something makes noise and disappears

The wind brings a voice with it

 

‘Rest a bit when tired 

Listen to the birds singing 

Eat, but there’s no need to stuff yourself

The wealthy ones are those who give

 

Speak when you have something to say 

Keep quiet too, hold back 

When you go to sleep 

Leave your worries under the bed

 

Look back and look forward

Stand firmly on the earth 

Feel it; it’s turning, balancing itself 

On the music of the stars

 

Get up, if you want to stand

Move, if you want to dance 

Sit, if you get tired 

Find, if you want to search 

 

Smile at the emerging shadow 

The light gets in if it finds a crack 

Break down the clock, enough

Count the minutes with your heart’

 

Counsel is coming in by the bucket, 

who’s babbling, who’s demanding? 

Could it be a wise man in spectacles, 

or a ghost having fun? 

Whose is it, tell the truth,

does it belong to day or to night? 

Does it live on the mountains or in the water? Might it be Tiritíchtas? 

Poúlia  (Pleiades)

 

Music and lyrics: Antonis Antoniou

 

The Pleiades turn their lights on, sending a signal 

on my mind’s deceitful pillow

to make me dizzy, to put me to sleep 

to suck me into a black hole

 

The fingers wake up and play the piano

in a never-landing airplane

the feet sway dancing the samba

in the red current light bulbs shatter

 

The memory, like a tide, runs after the moon 

swarms are flying away, high up in the sky

the low tide takes on water; I push the storms

to enter underground, humid galleries 

 

Columns are falling down, I get underneath

on my head rests the whole world’s plate 

wires get cut and their sparkling doesn’t stop

my eyes are sparks that connect them again

 

The light makes my eyelash flicker 

in an orchard with stars I once saw 

oh, the day’s breaking, I’ll turn to the other side 

into stardust I’ll bring the sun down 

Καλικάντζ̆αροι

 

Μουσική: Αντώνης Αντωνίου

Στίχοι: Μάριος Επαμεινώνδας 

 

Χάννει η παττίχα μου λαλώ σου

Εν έσ̆εις μ’ εσούνι τον θεόν σου

Σειρήνες της πελλάρας βουίζουν μες στα φκια μας

Τζ̆αι της νύχτας τ’ άστρα εν δικά μας

 

Χάννει η παττίχα μου λαλώ σου

Εν έσ̆εις μ’ εσούνι, ρε πελλέ μου, τον θεόν σου

Σύρνουμεν μακρά μας τα κανονικά μας

Τζ̆’ ούλλα τ’ αξινόστραφα δικά μας

 

Έχω βίδαν πο’ ’ν λασ̆καρισμένη

Έσ̆εις μιαν ψυσ̆ήν λαμπρατζ̆ιασμένην

Πελλόδαυλος πλανά μας, φουντώννει την φωθκιάν μας

Το πισσούριν νεύκει μας τζ̆’ η αυκή μιτσοκαμμά μας

 

Έχω βίδαν πο’ ’ν λασ̆καρισμένη

Έσ̆εις μιαν ψυσ̆ήν πυρκολητήν λαμπρατζ̆ιασμένην

Φέγγει η μμαθκιά μας, όποιος φκει μπροστά μας

Έννα τον τραβήσουμεν μιτά μας

 

Εν διούμεν γρόσιν τζ̆’ όπου μας νυχτώσει

Ποιος γρωστεί, ποιος έσ̆ει να πιερώσει;

Κόλπα να σκαρώσει πριν να ξημερώσει

Μόνον η πελλάρα θα μας σώσει

 

Εν διούμεν γρόσιν τζ̆’ όπου μας νυχτώσει

Ποιος γρωστεί, ποιος έσ̆ει να πιερώσει;

Φούρνους να πυρώσει πριν να ξημερώσει

Μόνον η πελλάρα θα μας σώσει 

 

Εν κρατούμεν γρόσιν, είμαστεν καμπόσοι,

Ποιος γρωστεί, ποιος έσ̆ει να πιερώσει;

Το τζ̆ερίν σαν λιώσει, ποιος να μας μερώσει;

Θα σας πάρει τζ̆αι θα σας σηκώσει

 

Κουκκουφκιάος

 

Στίχοι και μουσική: Αντώνης Αντωνίου

Κουκκουφκιάζω μες την νύχταν 

που γυρίζει πάλε η νύστα

τζ̆’ άφησεν τα μμάθκια μου στεγνά να μεν καμμούν

 

Τα σεντόνια νεκαλιούνται

μες το δρώμαν μου ρουφκιούνται

ποταμοί π’ ανάποδα γυρίζουν τζ̆αι τζ̆υλούν

 

Άννοιξα το παραθύριν

πέρκιμον τζ̆αι με ποφύρει

τούντο αέριν που αρμενίζει ιπτάμενα χαλιά

 

Που φανίσκει παραμύθκια

με στολίθκια τζ̆αι πλουμίθκια

πο’ ’ν θέλει κανένας μας που τούτα να ξυπνά

 

Μα έπιασεν το μμάτιν μου τ’ αστέρκα τ’ ουρανού

μ’ έναν ππήδον τ’ άρπαξα, τα φύτεψα του νου

 

Τζ̆αι βλαστούσιν τζ̆αι τσιμπούσιν

στα μματόφκιορ’ αγρυπνούσιν

αστραφτοκοπούν βαθκιά, τους τοίχους μου τρυπούν

Πισσούριν

 

Στίχοι και μουσική: Αντώνης Αντωνίου

 

Στα πισσούρκα ξημουττίζουν

τζ̆αι σε ξ̆υ̮ούσιν

Τες οθόνες σου γυαλλίζουν,

στ’ όρομαν σου ξαγρυπνούσιν

 

Του χορού τσ̆αλίμι’ αρκεύκουν

τζ̆αι γλεντούσιν

Τον χαβάν σου πασπατεύκουν,

την νοσ̆σ̆ιάν σου ακολουθούσιν

 

Συμπουρκούν σε, «Σήκου πάνω, 

τσ̆αρλατάνο,

τι τζ̆ηεύκεις, πού πεζεύκεις,

ποιαν στραπήν καβαλλιτζ̆εύκεις;

 

Σήκου, φόρησε στεφάνιν,

πυροφάνιν,

το πισσούριν εν η ώρα

που θκιανέμουνται τα δώρα

 

Το περικλοκάιν να το δεις τον Μάην,

θα ταχτεί να πάει στους αυγερινούς

Τραππηδά με χάζ̆ια στ’ άβατα ππερβάζ̆ια,

μυρωθκιές τζ̆αι νάζ̆ια στους αστερισμούς»

 

Kalikándjari  (Hobgoblins)

 

Music: Antonis Antoniou

Lyrics: Marios Epaminondas 

 

I’m losing it, I’m telling you 

You too are impossible 

Sirens of madness are buzzing in our ears 

And the night’s stars are ours 

 

I’m losing it, I’m telling you 

But you too, my man, are impossible

What’s normal we hurl away

And all that’s upside down we keep for us

 

I’ve got a screw loose

You’ve got a soul that’s scorching hot

A crazy torch is stoking up our fire

Darkness is nodding to us, and dawn is winking

 

I’ve got a screw loose

You’ve got a soul that’s bursting into flames, scorching hot

Our gaze is glimmering, whoever comes in front of us 

We’ll take him with us

 

We don’t give a damn, who cares where night finds us

Who’s in debt, and who can pay? 

Let the night play tricks before the day breaks

Only our craziness will save us 

 

We don’t give a damn, who cares where night finds us

Who’s in debt, and who can pay? 

Let the night stoke up the fire before the day breaks

Only our craziness will save us 

 

We don’t give a damn, there’s plenty of us

Who’s in debt, and who can pay?

When the candle melts, who will appease us? 

Let them all go to hell

Koukkoufkiáos (Owl)

 

Music and lyrics: Antonis Antoniou

 

I turn into an owl at night 

when sleepiness comes round again

it leaves my eyes dry, they can’t shut

 

The sheets are mourning 

they get sucked into my sweat 

rivers that turn and flow upside down

 

I opened the window 

maybe this can bring me round

this air in which flying carpets sail 

 

[This air] that weaves stories together

with ornaments and decorations 

the kind that none of us wants to wake up from 

 

But my eye glimpsed the stars in the sky 

I grabbed them with a leap, I planted them in my mind

 

And they sprout and they pinch

they stay awake on my eyelashes

they radiate deeply, they pierce my walls

Pissoúrin (Night darkness)

 

Music and lyrics: Antonis Antoniou

 

They sneak out in the darkness of night 

and they scratch you

They polish your screens,

they stay awake in your dream

 

They begin their dancing tricks 

and have fun 

They mess with your mood,

they follow your reflection

 

They stir you up, ‘Get up, 

you rascal,

what are you saving, where are you getting off, 

which lightning are you mounting? 

 

Get up, wear a wreath, 

a light attractor, 

darkness is the time 

when gifts are handed out

 

You’ll see the bindweed in May, 

it’ll promise to go to the cracks of dawn

It jumps, laughing, on sacrosanct window sills, 

with smells and coyness up in the stars’ 

Θάματα

 

Στίχοι και μουσική: Αντώνης Αντωνίου

 

Μέρες κουμέρες νύσταν τζ̆ερνούν

ζάλες πυζ̆άμες ευτζ̆ές σού φορούν

φκάλλουν την τύχην φεντζ̆άνιν βαθύν

στo κατακάθιν παιξίμιν αθθεί

 

Πά’ στα χαράματα θωρούν σε κατάμματα – δε θάματα

Υπνοπατήματα τα άγραφα ποιήματα – φιλήματα

 

Νύχτες με δείχτες μασούν τα λεπτά

στ’ όρομαν μπάζουν φιγούρες κλεφτά

λούννουν, ραντίζουν το με μυρωθκιές

που τους κρεμμούς του βουττούν οι καρκιές

 

Πά’ στα χαράματα που βάλλουν τα κλάματα – δε δράματα

Θέλουν μιλήματα, τζ̆αι άνομα ντζ̆ίσματα – σκιρτήματα

 

Όρτσα μαζίν μας, κοντραμπατζ̆ή μας, μες τα λαθραία του ονείρου πλεχτά

Δε κανταδόρους στους δορυφόρους, πά’ στον κομήτην μια αμαζόνα αλυχτά

font for titles, paragraphs & more.

 

Thámata  (Miracles)

 

Music and lyrics: Antonis Antoniou

 

Friendly days buy you sleepiness 

dizziness puts pyjamas like blessings on you

they read your fortune in a deep cup

in the coffee dregs play is blossoming

 

At dawn they look into your eyes – such miracles

Sleepy footsteps get turned into unwritten poems – like kissing 

 

Nights with clock pointers chew up the minutes 

they sneak figures into the dream, furtively

they bathe it, shower it with scents 

hearts jump off from its cliffs

 

At dawn, as they burst into tears – such drama 

They seek words and unholy touches – heart skipping

 

Come forward with us, our contrabandist, in the dream’s illicit web

Look at the minstrels on the satellite planets, on a comet an Amazon is howling

Αλαβροστοισ̆ειώτης

 

Στίχοι και μουσική: Αντώνης Αντωνίου

 

Πρώτον φως αλύχτησεν, το όρομαν δονεί

Το πισσούριν εξεθώρκασεν τζ̆’ ανάψαν οι ουρανοί

Έκρουσεν τους δαίμονες τζ̆’ έθκιωξεν τα στοισ̆ειά

Στον αλαβροστοισ̆ειώτην η νύχτα εν φορεσ̆ιά

 

Εν κορασ̆ιά με φορεσ̆ιάν

Στην ξιππασ̆ιάν σούζετ’ η φυλλωσ̆ιά

 

Με μιαν ανάσαν ’ρούφησεν του νήλιου την λαμπρήν

Οι νοσ̆σ̆ιές αλληθωρήσασιν τζ̆αι είπαν τον ππεκρήν

Αποστάτης παρταλός στης μέρας τον καμβάν

Ψάλλουσιν τ’ αερικά μεσημερκού χαβάν

 

Τέθκοιος χαβάς που τον φυσά

Αποσπερνά τ’ άστρα παραπλανά

 

Alavrostishiótis (Fey)

 

Music and lyrics: Antonis Antoniou

 

The early light has howled, vibrating the dream 

Pitch darkness has faded and the skies are on fire

It set the demons on fire and drove away the ghosts

The night is the fey’s attire

 

It’s a girl in a garb

In vanity sways the leafage 

 

With a single breath the sun’s brightness he drew

The shadows, cross-eyed, called him a drunkard

A colourful apostate against the canvas of the day

The fairies are chanting a midday air

 

A different kind of wind brings him over

Tonight he’s tricking the stars

Νυχτοπάππαρος

 

Στίχοι και μουσική: Αντώνης Αντωνίου

 

Νυχτοπάππαρος έφκην βόλταν, 

κόφκει σπίθκια, φακκά την πόρταν

η ψατζ̆ή σου νεφέσιν, εν σ’ αννοίω, παμπέσ̆η,

σουξουλάς την καρκιάν μου, τζ̆υνηάς την παθκιάν μου,

ποφυσά η φωθκιά μου

 

Χώμαν, στάχτη να γίνει η μυρωθκιά που σε ντύννει

μαύρης νύχτας καρτάσ̆η, χαντζ̆αρκά πά’ στην ράσ̆ην

 

Καλικάντζ̆αρος στραβοκάννης 

κάγριν θρέφκει σε να μαράνεις

λούρταν μι̮άλην μεν κόφκεις, λείξην μεν με συγκόφκεις

τ’ αμπελώνα σοφίες, για ανάξιες αξίες

νεύκω τους γαλαξίες

 

Χώμαν, στάχτη να γίνει, λίγκι-λίγκι να σβήννει

λιβερκάζω το κάγριν στης ψυσ̆ής μου μιαν άκρην

 

Nychtopápparos (Night bat)

 

Music and words: Antonis Antoniou

 

The night bat has gone out for a walk 

he takes in the houses, he knocks on the doors

your breath is poison, I won’t open for you, you sly man

you’re pestering my heart, you’re chasing my steps 

my spirit is sighing

 

May the scent enveloping you become dust and ash

brother of the black night, knife stabbing my back

 

A goblin with bowed legs

is feeding you anguish, in order to wither

don’t babble, don’t think I’m greedy

cod philosophy on worthless values 

I’m signalling to the galaxies

 

May it become dust and ash, may it expire bit by bit 

I’m putting my soul’s anguish in a corner

eat go to font for titles, paragraphs & more.

Αστραχάν

 

Στίχοι και μουσική: Άντης Σκορδής

 

Κότσ̆ινον φκαίννεις, ματοτζ̆υλίζεις

Φέντζ̆εις το σώμαν τζ̆αι το φορτίζεις

 

Σεληνιάζουν με λάγνες φωνές

Μες στα πελάγη βαθκιές ηδονές

 

Βάρκα χαμένη, γυρίζω κουπίν

Μες στον καθρέφτην μακροβουττίν

 

Κάτω στον πάτον φεγγαροπηγή

Σ̆έριν με σ̆έριν τζ̆’ οι θκυο ναυαγοί

 

Η νύχτα ’νεμίζεται μες την νοθκιάν

Σβήννει στο μμάτιν μου η άρκα φωθκιά

 

Ώστι να έρτεις ξανά

Αστραχάν

 

Astrahán (Astrahán, a mermaid)

 

Music and lyrics: Andys Skordis

 

You come out red, rolling in blood

You light up the body and charge it

 

Lustful voices turn me into a lunatic

In the oceans lies deep pleasure

 

A lost boat, I’m changing its course 

I plunge straight into the mirror beneath me

 

Moonlight at the bottom

Two castaways holding hands

 

The night flutters in the mist

In my eye the wild fire is put out

 

Until you come back

Astrahán